SUSTAINABLE OPEN SPACE POLICY IN PERI-URBAN AREAS OF EUROPE.

In 2003 the European Commission stated that certain rural areas were struggling with problems caused by modernisation. It was recognised that open spaces in regions under urban pressure, ask for a specific policy, different from the common rural and mainly agricultural development policy. Those open spaces, mostly situated in the densely populated areas of North West Europe, but also occurring in metropolitan areas of southern and eastern parts of Europe are prone to urban pressure, rural decline and loss of quality and identity. The importance of these open space landscapes for the quality of life, providing leisure and employment for inhabitants and visitors is strongly underestimated and less appreciated in public opinion and spatial planning.

In several European INTERREG programs the problems of open space under urban pressure in North West Europe was already a key issue. Seven regions formed a partnership noticed that traditional planning and landscape management have not always successfully addressed the complex relationship between urban and rural issues. Those so-called SOS partners came to the conclusion that open space can no longer be considered as a negative concept but must be appreciated as an essential component in the dynamic spatial development for the whole of the urbanized regions of Europe. Open space in urbanised regions is a reservoir for heritage and culture as well as for the economic, social, recreational and spiritual well being of its inhabitants of all kind in both rural and urban areas. It is a part of the binding agent for the urban-rural relationship, helping to connect communities with their surrounding landscapes, improving the quality of life, economic vitality and viability. Some 80% of all Europeans live in urbanized areas. An improved relationship, for example, between these consumers and the farming community, will benefit from a sustainable agriculture in peri-urban areas, where key words are quality and identity for sustainability.

Policymakers should at least follow three main objectives:

Innovation of spatial planning based on landscape identity by strategies on planning and increasing awareness; development of marketing strategies of the qualities and products in support of landscape identity and economic, social and cultural viability through activities, regional products and landscape management; the development of a knowledge network.Within the Common European Policy priority should be given to those areas, by supporting landscape marketing, stimulating ‘rural entrepeneurship’, improving landscape identity and facilitating knowledge networks. A new rural development program is again needed to tackle the rising problems in those open spaces, and, what is even more important, create opportunities for inhabitants and citizens in those areas.

Open spaces under urban pressure cannot be sustainable by protective measures only. They can only become sustainable by an active policy giving answers to problems and creating opportunities, for both inhabitants and users.

Advertenties

Foto’s

Cuba

Cuba

Curacao

Curacao

Thailand

Thailand

Bollenveld in de bollenstreek

Bollenveld in de bollenstreek

Zeeuwse strand

Zeeuwse strand

Mijn eigen website met blog on-line

Ik vind het bijzonder leuk om via deze blog iedereen die meer over mij wil weten daarvan kennis te laten nemen. Dat kan nu via mijn eigen, persoonlijke website. Een lang gekoesterde wens die nu werkelijkheid is geworden. Zo kunt u berichten van mij hier tegenkomen over politiek en bestuur, de duurzame samenleving, mijn gedichten en foto’s of persoonlijke dingen die ik met u wil delen. Ik hoop dat u hierdoor geïnspireerd raakt en er ook plezier aan beleeft of mij van commentaar voorziet waar ik iets mee kan doen.

Veel leesplezier
Jan Pieter Lokker

Noordwijk – Eerste vers.

Heel even scheert de zee
als breekbaar glas
voorbij de statie van oranje.
Een lichte bries buigt staag
het staande helm naar Binnen.
De oude dame ontvangt de groet
met klanken van de luidklok:
de sobere melodie van oude Jeroen.

Verdwaald lopen mensen door het losse zand
De zee blijft zee
en componeert haar dagelijkse symfonie.
Waterklanken die het samenspel van wind en wolken
Verder dragen naar de kleur van duizend bloemen
In een achterland van gras en wolken.

Golven spoelen speels
De voeten van de paviljoens.
Hoog op het duin
In alle majesteit het huis
En al het steen en glas daar tussen
In volle glorie soms vergaan
Tot vensters van de nacht
Wachtend op een hand die heelt.

Onbewogen ligt de sluier van de morgen
Op de rode daken van de huizen en kastelen
slingerend langs velden van weleer,
In schemer achterlatend
de kruiden ongebruikt, verborgen.

De zwarte leeuw staat fier gebeiteld,
vereeuwigd in beton, tapijt en glas.
Bewaker van vervlogen tijd,
van eeuwen die niet meer zijn
en tijden nog te gaan.

Muzikale kerstwandeling Noordwijk 2013

Ver van de verwaaide kust
waar de zee onrustig
de ziel van haar bewoners omwoelt
en razend spel
van wind en duizend wolken
de laatste meeuw verjaagt naar Binnen,

luistert grijs en groen in kerken en kastelen
naar het spel van duizend klanken.
Uitbundig, ingetogen, soms verstild zelfs
naar de woorden die gezongen
zoveel meer betekenis krijgen;
zoveel meer dan al het dagelijks lawaai
Van de stemmen die alleen maar roepen
rauw en zonder iets te zeggen.

Wandelen met muziek
is wandelen naast God,
is klein zijn, is
willen worden als een kind
dat opnieuw geboren wordt
In de binnenruimte van ons dorp.

Wandelen met muziek
Is ook groot zijn, is
vieren dat wij samen één gemeenschap zijn.

De Toren van Jeroen

Gestapelde stenen van de toren
Gelui van klokken
die het fundament doen trillen.
Gegoten in het Brabants heiligdom van Asten
zingen de klokken hun lied
en roepen op tot bidden, lofzang en gebed;

De toren zelf;
Zij torent hoog boven daken en plantsoenen,
en verhaalt van eeuwen die voorbij zijn.
De hand van meester en gezel
Schiep ook verborgen ruimten.

Schedelruimte voor de Heilige die ons voorging
in de prediking van het Woord.
Vermoord en nooit gevonden.
Voor de eeuwigheid bewaard,
als het laatste geheim van Noordwijk
Dat nooit zal worden onthuld.
Ook al schrijven wij duizend boeken.

Noordwijk aan de Grent

In de kromme bocht van Zuid
leven mensen elke dag het kleine leven
van de eigen straat, een dorpje zelfs.
Met eigen wetten, regels en gezag
voor de laatste uren van de nacht
als het schuim van bier en ander vocht
vrolijk en uitbundig alle denken trager maakt.

Zwaar leunt de geschiedenis
in de harten van de Zeeërs en de Binders,
Grentenaren die met moed en weemoed
nog weer denken aan die eerste kus,
gestolen op de dansvloer of in’t duister van de gang.
Toen de disco nog een disco was
en de woorden over school en werk en liefde
verloren raakten in de rauwe klanken
van Nirvana’s “Smells Like Teen Spirit”
of het zachte “Nothing Else Matters” van Metallica.

Ook vandaag nog klinken op de dansvloer
woorden over school en werk en liefde.
Via twitter, facebook in de taal van nu.
De kleine schermen van de smartphone
verlichten in het donker van de kroeg
de roze rood gespannen gezichten
verlangend naar een eerste virtuele kus.
Eilanden van liefde op de klanken van
“Beauty and the Brains” en “Scream and Shout”

Als de laatste muzikant zijn lied gezongen heeft,
en de barman traag de bierpomp sluit,
het lawaai van uitgaan en vertrek verwaaid is in de nacht,
ligt daar in de kromme bocht van Zuid
op het vroege uur van zondagmorgen,
diezelfde Grent verlaten en verdwaasd te zijn.

Even plotseling als de nacht verdwijnt
in de eerste stralen van de zon
spiegelend in de glas van Huis ter Duin,
begint heel traag het leven terug te komen.
Stoelen keren naar de eerste gasten
voor een eerste koffie met.
Over strand en duinen gloort een nieuwe dag.
Ik weet het nu: de Grent gaat nooit verloren.